Anhovo polazi od istorije istoimenog mesta u dolini Soče i od događaja koji su tokom više decenija oblikovali njegov svakodnevni život. Predstava je zasnovana na dokumentarnoj građi, ali njeno težište nije na rekonstrukciji pojedinačnih događaja, već na uspostavljanju odnosa između različitih vremenskih slojeva, iskustava i perspektiva koje se oko njih formiraju.
Polazeći od svedočenja, arhivskih izvora i javno dostupnih podataka, predstava prati način na koji određene odluke nastavljaju da proizvode posledice dugo nakon okolnosti u kojima su donete. Pritom ne uspostavlja jedinstveno gledište niti pokušava da događajima naknadno dodeli konačno značenje. Umesto linearnog prikaza, razvija mrežu međusobno povezanih iskustava, interesa i tumačenja. Zbog toga se isti događaji u predstavi pojavljuju kao predmet različitih čitanja, čija značenja nisu unapred stabilizovana.
Anhovo nema tendenciju da proizvede presudu niti da uspostavi hijerarhiju odgovornosti. Njegov interes nalazi se pre u načinu na koji se iskustvo jedne sredine oblikuje kroz dugotrajno preplitanje rada, politike, ekonomije i svakodnevnog života. Upravo iz tog preplitanja predstava gradi svoj pogled na odnos između prošlosti i sadašnjosti.
